Wody alkaliczne. Zawierają węglowodory i węglany alkaliczne, stosowane są przede wszystkim w kronoterapii. Ze względu na zobojętniające działanie na kwasy żołądkowe, hamują czynności wydzielnicze żołądka. Niektóre z wód alkalicznych zawierają siarczan magnezowy, działający na perystaltykę dróg żółciowych.

Wody słone. Zawierają poza chlorkiem sodu, chlorek wapnia, chlorek magnezowy, siarczan sodowy, bezwodnik kwasu węglowego, węglan sodowy i wapniowy. Stosowane w postaci inhalacji rozrzedzają wydzielinę i poprawiają ukrwienie błon śluzowych. W kronoterapii wzmagają czynności wydzielnicze żołądka. Znajdują również zastosowanie w postaci kąpieli solankowych.

Wody arsenowe. Wzmagają łaknienie, działają na układ krwiotwórczy.

Wody zawierające węglan wapniowy i magnezowy oraz siarczan wapniowy. Mają działanie moczopędne i przeciwzapalne. Znajdują także zastosowanie w kamicy nerkowej i nieżytach błon śluzowych.

Wody jodkowe. Używane do kąpieli, inhalacji i kronoterapii. Maja zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń takich jak: miażdżyca, choroby układu krążenia, nadciśnienie, przewlekłe nieżyty oskrzeli, zaburzenia wydzielania gruczołu dokrewnego.

Wody siarkowodorowe. Działają pobudzająco na przemianę materii, odczulająco i odtruwająco, powodują przekrwienie skóry, stosuje się je w schorzeniach reumatoidalnych, po urazach i w leczeniu chorób kobiecych.

Wody żelaziste. Stosowane w leczeniu zaburzeń wydzielania gruczołu dokrewnego, chorobach wieku dziecięcego i niedokrwistości.

Wody radoczynne. Znajdują zastosowanie w leczeniu zaburzeń przemiany materii, chorobach układu nerwowego, niedokrwistości i chorobach układu ruchu