Nauce o odkupieńczej męce Mateczki, w trakcie jej śmiertelnej choroby nowotworowej, towarzyszy nowa teoria Eucharystii: „Od czasu Ofiary Mateczki i dopełnienia przez tę Ofiarę Tajemnicy Eucharystii, w Przenajświętszym Sakramencie jest obecna cała Trójca Święta wcielona, tj. Chrystus Syn Boży, Maryja Ojciec Niebieski i Mateczka Duch Święty”. Aby zachować pełną analogię pomiędzy Chrystusem i Nową Zbawicielką, arcybiskup Wojciechowski uczy zaś, że „zmartwychwstanie Mateczki, wcielonego Ducha Świętego, da się widzieć w zmartwychwstaniu Kościoła Katolickiego Mariawitów i nastaniu ery Królestwa Bożego na ziemi dla tych wszystkich, którzy z nim współpracują i jego oczekują”. Ponieważ rozwój tej wspólnoty, pojmowany jako zmartwychwstanie mariawityzmu felicjanowskiego jeszcze się nie dokonał, zatem w myśl tej nauki społeczność felicjanowska przeżywa ciągle swój Wielki Piątek, okres próby, cierpienia i doświadczeń, ale spodziewa się szczęśliwego odrodzenia Kościoła i świata w myśl zasad mariawickich.
Siostra Beatrycze Szulgowicz (później biskupka mariawicka) cytując list pasterski abpa Kowalskiego z roku 1929 napisała, że: „misja Mateczki, jako Odnowicielki ducha chrześcijańskiego, jest koniecznością dziejową, rezultatem przeznaczeń sprawiedliwej Opatrzności Bożej. Bo jak upadek pierwszego człowieka, a później hierarchii kościelnej nastąpił głównie z powodu niewiasty, tak «przez niewiastę też musi się ludzkość podnieść i zajaśnieć na niebie Kościoła jako słońce, księżyc i gwiazdy niebieskie»”. Słowa te wyraźnie wyrażają feministyczną orientację teologii felicjanowskiej.
W innym miejscu s. Beatrycze pisze: „Chrystus Pan spełnił już Swą obietnicę odjęcia w Dziele Miłosierdzia szatanowi mocy kuszenia wybranych, a uczynił to dzięki Ofierze Nowego Kapłaństwa, sprawowanej niewidzialnie przez Mateczkę, a widzialnie przez Jej córki duchowe, kapłanki Nowego Przymierza”. W ten sposób jest wyrażana teologiczna koncepcja dwóch równoległych dróg do zbawienia, złożonego z dwóch części – głównej ofiary odkupieńczej Chrystusa i uzupełniającej Ofiary Ducha Świętego – Mateczki, tak samo jak z dwóch płci składa się rodzaj ludzki. Wedle nauki mariawickiej także kapłani – mężczyźni odnawiają Ofiarę Mateczki, gdyż bierze ona udział w Ofierze Chrystusa, a kapłanki Nowego Przymierza, Dzieła Wielkiego Miłosierdzia, w swej czynności sakramentalnego ofiarowania Mateczki na ołtarzu odnawiają, obok zbawczej Ofiary Chrystusa, także uzupełniającą Ofiarę Mateczki. Mariawici felicjanowscy głoszą bowiem jedność działania Trójcy Świętej i druga uzupełniająca Ofiara (Ducha Świętego) ma dopełniać pierwszą (Chrystusa), przy czym składanie ofiary uzupełniającej jest nierozerwalnie złączone z ofiarą główną. Zatem rodzaj ludzki składający się z dwóch płci zostaje – zdaniem przełożonych Felicjanowa – odkupiony przez Trójcę Świętą, która wciela się w przedstawicieli obu płci: Maryję Pannę, Chrystusa i Mateczkę Kozłowską, aby stopniowo udzielać łask grzesznej ludzkości i naprawić winy mężczyzn i kobiet.

Więcej wpisów na zaprzyjaźnionym blogu.